Wijkaanjager Mirjam Pennings (Amsterdam Weerproof) verbindt bewoners en organisaties in stadsdeel Nieuw-West om zich weerbaarder te maken tegen extreme hitte en flinke regenbuien.  

Mirjam, “Ik vind het fijn als de stad groener wordt én ik wil iets betekenen voor mijn stad. Daarom ben ik me gaan verbinden met mensen die hiermee bezig zijn. Zo belandde ik op de website van Buurtgroen 020 waar fantastische activiteiten op staan. Ik sloot me aan bij bewonersinitiatief Toekomstverbond GROEN. Bezocht workshops, ben gaan helpen in de kruidentuin van stadsboerderij Osdorp en bij De Eetbare Stoep in Westerpark.”

Wijkaanjager

“Ik wilde in eerste instantie vrijwilliger Weergroen coach worden, toen er een vacature voor wijkaanjager Groen & Klimaatadaptatie bleek te zijn in Nieuw-West. Om Amsterdammers en lokale organisaties te motiveren zich voor te bereiden op het veranderende weer. Om ingangen te zoeken om mensen te betrekken en te verbinden. ‘Dat is wat ik doe, wie ik ben,’ dacht ik en solliciteerde.”

Eigenwijks

“Nu een jaar later werk ik nauw samen met verschillende organisaties in Nieuw-West zoals de Groencoöperatie Nieuw West, woningcoöperaties en met Groen in de buurt. En ook met organisaties die op het eerste gezicht niet veel met klimaatadaptatie te maken lijken te hebben, maar die wel dicht bij bewoners staan. Bijvoorbeeld de OBA, De Buurtcampus van de HvA en bewonersorganisatie Eigenwijks. Ik kan zo minder betrokken Amsterdammers bereiken en werken aan een eerlijker verdeling van klimaatmaatregelen om ongelijkheid te voorkomen.”

Snikheet

“Het is een beetje een studie geworden hoe ik nog meer ingangen vind bij mensen die niet uit zichzelf vergroenen. Want je wil misschien wel liever tegels als je ouder bent, fysiek niet sterk of geen groene vingers hebt. In sommige culturen staat betegelen voor vooruitgang. Jongere mensen hebben het al gauw te druk voor een tuin. Het type woning heeft ook invloed. Voor huurders in sociale woningbouw is vergroenen lastiger dan voor een huiseigenaar. Bovendien kunnen mensen het snikheet hebben en zich niet beseffen dat het weleens kan komen door die tegels.”

Inspireren

“Uitdagend maar motiverend om te ontdekken hoe ik deze mensen kan inspireren. Samen met Judith Pieters (Programma Klimaatadaptatie) probeer ik een manier te vinden hoe de gemeente, naast de tegelservice en subsidie groen, verder kan helpen om in private ruimtes zoals achtertuinen en daken, te vergroenen en water op te vangen. Het zou fantastisch zijn als dat lukt.”

Moestuinieren

“Eén van de ingangen die ik heb gevonden om te verbinden zijn gezinnen. Kinderen vinden tuinieren vaak leuk. Ik motiveer ouders om een paar tegels te wippen waar de kinderen aan de slag kunnen. Ook inspirerend: oudere generaties Turkse, Marokkaanse en Surinaamse mensen hebben veel kennis van moestuinieren. Ik probeer mensen bewust te maken dat ze juist bij hen te rade kunnen gaan. Of om samen te tuinieren.”

Begin bij jezelf

“Nog een hele goede ingang: begin bij jezelf. Vraag een geveltuin aan. Start een buurtgroep groen of help een buur. Mijn buurman wilde zijn geveltuin betegelen. Het onderhoud werd te veel. Ik hielp af en toe al een beetje en bood meer hulp aan. Maar hij wilde niet afhankelijk zijn en zei ‘nee’. Ik heb net zo lang aan zijn kop gezeurd tot hij zei, ‘oké, doe maar’. Ik heb een klein budget van Groen in de Buurt aangevraagd en samen met andere buren grond toegevoegd en duurzame vaste planten uitgezocht. Mijn buurman grapte nog: ‘Voor ze groot zijn, ben ik dood’. Het kwam goed. Binnen drie weken gaf hij zelf water en ik kreeg een fles wijn als dank. Hij zit trots op zijn stoepje en krijgt complimenten. En, door het zelf te doen, begrijp ik nu wat er nodig is.”

Groene sponsjes

“Ik probeer vergroening en waterbewustzijn heel praktisch en dichtbij te maken. Ik geef bijvoorbeeld praatjes bij een buurtlunch bij buurthuis De Aker over hitte of bij een themabijeenkomst van wijkbeheerders van Eigen Haard. Soms alleen, vaker samen met Eigenwijks, GGD of het Waterschap. We hebben ook een expositie over wat mensen zelf kunnen doen. Die reist rond. En ik werk met scholen. Geweldig om met kinderen te werken aan een groen schoolplein. Ik begeleid via de Buurtcampus, HvA-studenten om bewoners zonder tuin te koppelen aan mensen die hulp nodig hebben met hun tuin. We verspreiden folders met praktische tips, organiseren straatacties om geveltuinen en regentonnen aan te leggen. We hebben een wateroverlasttafel voor kinderen. Met een gieter kunnen ze overstromingen veroorzaken en leren hoe groen, groene sponsjes die bomen en tuinen moeten voorstellen, helpen om water te laten verdwijnen.”

Jassenbieb

“Een ander project wat ik heb uitgedacht is de jassenbieb. Tijdens een vergadering voor een familiedag voor kwetsbare gezinnen kwam uit een brainstorm het idee om mensen gratis regenjassen te geven. Als symbolische voorbereiding op extreem weer. Maar hoe kom je aan nog goede jassen en kaplaarzen? Ik zit zelf in een Clothing Loop  waarbij tassen met kleding worden doorgegeven binnen een buurt. Je kunt er dingen indoen en uithalen. Ik heb een oproep gedaan in mijn groep, maar ook allerlei vrienden brachten jassen. Samen met Eigenwijks en HvA-studenten die een duurzaamheidsproject doen in Nieuw-West is de jassenbieb opgezet in de hal van Pluspunt Geuzenveld. De weggeefwinkel is inmiddels ook betrokken en vult af en toe aan.”

Spinnetjes in het web

“Ik ben er trots op dat steeds meer mensen me weten te vinden en ik partijen samenbreng. Maar om echt iets voor elkaar te krijgen, heb je de hele keten nodig. Spinnetjes in het web die aanspreekpunt zijn, prioriteiten stellen, het netwerk draaiend houden en uitvoeren. Gemeente- en waternetcollega’s, communitymanagers, gebiedsmakelaars, wijkbeheerders, WeerGroen coaches, actieve bewoners et cetera. Als we niet samenwerken en elkaar betrekken loopt het dood. Niemand kan het alleen, we hebben elkaar nodig.”